Quady w Hrubieszowie

2. Pułk Rozpoznawczy posiada obecnie dzie­więć quadów Polaris Sportsman X2 800 EFI, z czego 4 w 2. kompanii dalekiego rozpozna­nia, a 5 w I. kompanii dalekiego rozpoznania użytkuje obecnie w ramach PKW ISAF w Afga­nistanie. W wyposażeniu pułki są poza tymi inne, lżejsze quady Arctic Cat.

Zdobycie umiejętności wykorzystania po­tencjału quada wymaga odpowiedniego szko­lenia. W tym celu w 2 PRozp. zorganizowano Kurs II stopnia jazdy pojazdem ATV Polaris Sportsman X2 800 EFI w terenie górskim. Jego pomysłodawcą był dowodzący 2 kompanią dalekiego rozpoznania kpt. Artur Sarzyński (notabene dowódca grupy reprezentującej pułk, która w tym roku wygrała zawody jed­nostek rozpoznawczych Wojsk Lądowych). Wcześniej podstawy obsługi tych maszyn zwia­dowcy poznali w Hrubieszowie, ćwicząc na pasach taktycznych jednostki. Nie odzwiercie­dlają one jednak warunków terenu, jakie mogą napotkać żołnierze w realnych działaniach bo­jowych. Dlatego dla dalszego zaawansowane­go szkolenia wybrano znacznie bardziej zróż­nicowaną terenowo wymagającą górską sce­nerię Bieszczad. Dowodzący 2 PRozp. płk dypl. Piotr Wałęga dał temu pomysłowi zielone świa­tło i ze zgodą dowódcy WLąd ruszył zaawan­sowany kurs jazdy zorganizowany we współ­pracy ze spółką Zeszuta SA, która w ramach dostawy quadów do wojska zobowiązała się do przeszkolenia ich użytkowników.

Szkolenie trwało od I lipca do ranka 3 lipca br. Uczestniczyła w nim cała sekcja z grupy rozpoznawczej z 2. kompani dalekiego roz­poznania (2. kdr) dowodzonej przez kapitana Artura Sarzyńskiego, wyposażona w pojazd Skorpion-3 i quad Polaris, wzbogacona o żoł­nierzy obsługujących quady z innych sekcji. W ten sposób instruktaż przeszli wszyscy kie­rowcy wszędołazów 2. PRozp, oprócz tych z I. kdr, którzy pełnią obecnie służbę w Afga­nistanie, dokąd zabrali 5 spośród nowych Polarisów. Brak tych maszyn na szkoleniu uzu­pełnił ich dostawca.

 Poruszanie się quadem w trudnodostępnym terenie górskim wymaga nieporównywalnie więk­szych umiejętności niż jazda nim po utwardzo­nym gruncie i bezdrożach nizinnych. Zdolność prowadzenia pojazdu stanowi tylko część wiedzy, którą jego kierowca musi posiąść i to tę łatwiejszą do opanowania. O prawdziwej biegłości w obsłu­dze czterokołowego wszędołazu świadczy dopie­ro zręczność w radzeniu sobie z rozmaitymi trud­nościami, które mogą stanąć mu na drodze. Za­sadnicza część szkolenia hrubieszowskich zwia­dowców miała charakter rajdu w gęstwinie leśnej i po pagórkowatych bezdrożach, trasą usianą roz­maitymi przeszkodami, sprawiających niekiedy wrażenie niemożliwych do pokonania.

Zmagając się z nimi żołnierze poznawali taj­niki zaawansowanej techniki jazdy quadami, niu­ansów takich jak balansowanie ciałem i ukie­runkowania stalowej linki wyciągarki przy wy­ciąganiu pojazdu. W programie zajęć znalazły się precyzyjne manewry na grząskim błocie, sza­leńcza jazda wąskimi wyboistymi ścieżkami z głębokimi koleinami wypełnionym wodą, po­dążanie strumieniami i jarami, trawersowanie zboczy, podjazdy stromym nachyleniem wzgó­rza, posługiwanie się jednocześnie silnikiem maszyny i wyciągarką, np. przy pokonywaniu zwalonych konarów drzew zagradzających wy­dostanie się z jaru i inne elementy wymagające pełnej kontroli nad obdarzonym wielka mocą pojazdem. Przykładem zadań, jakie musieli roz­wiązać zwiadowcy i wymyślnych sposobów na radzenie sobie z nimi było opuszczanie quadów w dół głębokiej bardzo stromej skarpy, przy pomocy lin i wyciągarek współdziałających ze sobą maszyn, w tym jednej specjalne zaklino­wanej między drzewami. Pokonanie skarpy i odcinka kilkudziesięciu metrów kolumnie liczą­cej osiem quadów zajęło parę godzin.

Przy takich zmaganiach parokrotnie ćwiczo­na przeprawa brodem przez San była już przy­jemnością, chociaż bystry nurt rzeki potrafił sprawić, że chwilami quady traciły grunt pod kołami i przyczepność z dnem. Przeprowadzo­no przy tej okazji pierwsze testy pływania Po-larisa z wykorzystaniem dmuchanych pływa­ków. Okazało się, że pojazd unosi się na wo­dzie i może pływać, dopóki woda nie spowo­duje zgaśnięcia silnika. Wówczas może być holowany, a po wyciągnięciu na brzeg i wyla­niu wody silnik uruchamia się bez problemu.

Szkolenie pododdziału 2 PRozp. w Biesz­czadach było nie tylko samym kursem jazdy terenowej, ale przy okazji również ćwiczenia­mi działań rozpoznawczych prowadzonymi w warunkach zbliżonych w miarę możliwości do realiów bojowych. Żołnierze cały czas wy­stępowali w kompletnym wyposażeniu osobi­stym, w oporządzeniu i z bronią. Realizowane na wyjeździe zadania obejmowały prowadze­nie skrytej obserwacji na stanowisku obser­wacyjnym z wykorzystaniem wielofunkcyjnej lornetki termowizyjnej NESTOR, rozpozna­nie przeprawy przez San, rutynowa praca zwiadowców w ukrytej bazie przejściowej i szereg innych elementów taktyki działań for­macji rozpoznawczych. Co ciekawe, w trak­cie szkolenia przyjęto zasadę, że o roli i zada­niach żołnierza decyduje przypisana funkcja, a nie stopień.


Elementem szkolenia w Bieszczadach było przeprawa przez San, ćwiczona parokrotnie

Plany na przyszłość

Przewidywana jest kontynuacja szlifowania umiejętności posługiwania się quadami w 2 PRozp. Kolejne podobne szkolenie mia­łoby się odbyć w warunkach zimowych z wy­korzystaniem modułów gąsienicowych. Na ukończeniu są prace prowadzone z inicjatywy kpt. Sarzyńskiego nad zbudowaniem przycze­py do przewozu o wszechstronnym zastoso­waniu w grupach użytkujących quady. Podcze­piona do quada może wydatnie zwiększyć ilość wyposażenia niezbędnego do funkcjonowania oddziałów, m.in. paliwa i amunicji, co powin­no zwiększyć zasięg i czas samodzielnego dzia­łania zwiadowców w czasie rajdów rozpo­znawczych. Przyczepa mieści wszędołaza, jest przygotowana do holowania różnego rodzaju pojazdami zaopatrzonymi zarówno w wojsko­we, jak i cywilne zaczepy.